رنگ

پوسترهای تایپوگرافی در زوریخ

Tue, 31 Aug 2010 09:36:21 +0000

نمایشگاه پوسترهای تایپوگرافی در زوریخ برگزار می شود...

غزال باباجانی/ گروه ترجمه
babajani@rangmagazine.com

نمایشگاه پوسترهای تایپوگرافی با عنوان «فقط حروف»، از اول سپتامبر الی دهم دسامبر 2010 در زوریخ برگزار می شود. این نمایشگاه با تمرکز بر پوسترهایی که منحصرا با حروف و متن طراحی شده اند، جلوه های بصری جذاب و شیوای پوسترهای تایپوگرافی لاتین را از سال 1965 تا کنون به نمایش گذاشته است.
این سبک پوسترهای تایپوگرافی که درواقع نقش اعلان عمومی را بازی میکنند از زمان اختراع چاپ کتاب رواج پیدا کردند. این در حالیست که پیشینه پوسترهای مصور و مدرن امروزی تنها به اواخر سده نوزدهم میلادی و بواسطه امکاناتی که چاپ سنگی در ابعاد بزرگ فراهم نموده بود باز می گردد. در پوسترهای مصور اولیه نوشتار و حروف نقش تبعی و فرعی داشتند. اطلاعات متنی که یکی از اجزای مورد نیاز پوستر بود به تصویر الحاق میشد اما به عنوان یکی از عناصر سازنده و اصلی ترکیب بندی کلی پوستر بشمار نمی رفت.

هرچند در حدود سالهای 1915، نوشتار و متن به عنوان یک عنصر مستقل طراحی شناخته و پذیرفته شد. این زمان، نخستین دوره اوج پوسترهای تایپوگرافی آغاز میشود. در این دوره کاربرد منطقی نوشتار، از طریق طیف وسیعی از اندازه های مختلف فونت، تایپ فیس ها و رنگهای متنوع و همچنین کارکرد دقیق خط زمینه حیات دوباره می یابد؛ و خوانا بودن پیام پوستر دغدغه اصلی طراح شمرده می شود.
در سالهای آغازین دهه شصت، طراحان جوان با ارائه گونه ای دیگر از تجربیات تایپوگرافیک برونگرایانه، پرحرارت و نوآورانه خود در جهت عکس سبک پوستر تایپوگرافی ژرمن-آنگلوساکسون پیشرفت نمودند. زبان، اینک به شکلی فیگوراتیو استفاده می شد. همچنان که کلمات شکل گرفته و فضای پوستر را دربرمیگرفتند و حروف متحرک و پویا – با یا بدون معانی مشخص – به مایه اصلی طراحی برای یک بازی جذاب و خیره کننده با فرم ها تبدیل میشدند.
ضوابط و معیارهای خوانایی دست کم طیف متنوعی از مفاهیم پوستر را به عنوان یک وسیله ارتباطی منعکس میکنند. پیشرفتهای صنعتی و فنی در حیطه طراحی و چاپ – از چاپ کتب با با چوب و یا حروف سربی تا چاپ سنگی، و بعدها تا تصویرگذاری و حروف دیجیتال – نیز نقش بسزایی در این تاثیرگذاری بصری داشته اند.
پوستر تایپو گرافی معاصر و مدرن نه تنها مجموعه ای از گرایشات متنوع را به نمایش می گذارد، بلکه به قطع گواه اداره ماهرانه طیف وسیعی از دستاوردهای گوناگون طراحی می باشد. هدف از برگزاری این نمایشگاه اثبات این امر است که پوستر همچنان کاربرد خود را به عنوان بستری برای تجربیات و پژوهشهای تایپوگرافیک حفظ کرده و پوسترهای تایپوگرافی مطمئنن قادر به رقابت با پوسترهای مصور خواهند بود.

لینک به منبع

سامانه ارسال پیامک

Tue, 31 Aug 2010 07:16:08 +0000

سامانه ارسال پیامک مجله الکترونیکی رنگ راه اندازی شد...

سامانه ارسال پیامک مجله الکترونیکی رنگ راه اندازی شد.
از این پس امکان ارسال اخبار٫ فراخوان و... از طریق پیامک برای اعضای مجله الکترونیکی فراهم شده و علاقه مندان می توانند در اولین قدم در این سامانه ثبت نام نمایند.
این خدمات شامل هیچگونه هزینه ای نمی شود و پس از تکمیل اعضا؛ امکانات مختلف این سامانه از طریق مجله الکترونیکی رنگ به اطلاع خواهد رسید.
همچنین از طریق ارسال پیامک به شماره ۳۰۰۰۸۳۰۴۱۸۰۱۸۰ نیز می توانید ضمن عضویت؛ نظرات و سوالات خود را با ما در میان بگذارید.
برای ثبت نام اینجا کلیک کنید.

آیا گرافیک؛ می‌تواند ایرانی شود؟!

Mon, 30 Aug 2010 13:10:45 +0000

هرچند گرافیک زاده اروپا و غرب است ولی همیشه این بحث مطرح بوده که آیا قابلیت بومی شدن را دارد یا خير؟!...

این مطلب پیش از این در خبرگزاری ایلنا منتشر شده است.

بی‌شک ایرانی‌ها را می‌توان ملتی دانست که ازنظر داشتن تاریخ تصویری، مسبوق به سابقه هستند و غنای تصویری تاریخ آنها مثال‌زدنی است. آنگاه که در جهان باستان مردمان روی دستبافت‌های ساده می‌نشستند، ایرانی‌ها روی فرش‌ها، قالی‌ها، گلیم‌ها و مفروشاتی می‌نشستند که از لحاظ طرح و نقش مثال زدنی بوده است.
هنرهای تجسمی همیشه با تصاویر و اشکال درگیر بوده و هست. گرافیک هم به‌عنوان کاربردی‌ترین هنر تجسمی با مساله تصاویر درگیرتر است. گرافیک؛ هنری است که تکنولوژی را درکنار تصاویر ذهنی و خلاقیت هنرمند به نتیجه‌ای تصویری می‌رساند. هرچند گرافیک زاده اروپا و غرب است ولی همیشه این بحث مطرح بوده که آیا قابلیت بومی شدن را دارد یا خير؟!
بخش عمده‌اي از آثار گرافيک ارائه شده در جامعه امروز ايران را درقياس با نمونه‌هاي غيرايراني خود گاه بدوي هستند. طراح گرافیک گاه تصوير را در دم دست‌ترين حالت خود منعكس مي‌كند و گاه مفاهيم اوليهاي چون‌ رنگ‌شناسي و ترکيب‌بندي نيز با اشكالاتي جدي مواجه هستند.

در گرافیک نیز می‌توان هویت‌یابی کرد
ابراهیم حقیقی(رییس سابق انجمن صنفی طراحان گرافیک) در این رابطه می‌گوید: گرافیک نیز مانند سینما و عکاسی؛ زاده غرب و همانند آنها وابسته به تکنولوژی است ولی اگر به گرافیک به عنوان هنر گرافیک نگاه کنیم، به طور قطع می‌توان آنرا هویت‌یابی کرد کمااینکه بسیاری از ملل این کار را کرده‌اند. در بسیاری از آثار گرافیکی حتي بدون آنکه خط و تایپوگرافی ژاپنی در آنها دیده شود؛ می‌توان به ژاپنی بودن، ساختار و روح فرهنگی ژاپني پی برد.
وی اظهار می‌دارد: خوشبختانه بعداز انقلاب به مسئله هويت‌يابي در هنر گرافيك توجه شده و همانند سایر هنرها به این مقوله نیز پرداخته شده است و چنانكه در آثار مربوط به هنر گرافيك بعداز انقلاب توجه شود؛ مسئله هويت ايراني و خودي، به خوبي در اين آثار نمايان است. البته رسیدن به کمال ناگزیر طی شدن زمان بیشتری است.
حقیقی می‌افزاید: در روزگاري نه چندان دور تمام طراحان ما فقط به اسلیمی‌ها مي‌پرداختند که مختص هنر اسلامی ایرانی ماست ولی امروزه این هویت اسلامی ایرانی را در خوشنویسی و حروف نوشتاری نیز درک، کشف و بروز می‌دهند و البته بسیاری وجوه دیگر داریم که می‌توان به آنها پرداخت تا روح فرهنگ ایرانی را بتوان بیش از پیش در گرافیک کشف و به نمایش درآوریم.
وی،‌خواستار تفکر بیشتر در حوزه فرهنگی کشور توسط طراحان گرافیک شده و استفاده از شمسه، اسلیمی، ترنج یا حتی یک نستعلیق ابتدایی را برای ایرانی کردن یک اثر گرافیکی؛ سهل‌الوصول‌ترین راه و دم‌دستی‌ترین آنها می‌داند که قابل انجام است ولی کافی نیست.
وی می‌افزاید: آن چیزی که سبب استحکام اثر مي‌شود تفکر در حوزه فرهنگی- ملی است که ما این را داریم و باید درون خودمان را بازیابی کنیم و در حقیقت این گرافیکی را که گفته شده از خارج آمده را درونی کرده، بازسازی نماییم و بروز دهیم.
وی درمورد رشد گرافیک ایران می‌گوید: گرافیک فرهنگی ایران نسبت به گرافیک تجاری و حوزه اقتصاد رشد بیشتری داشته و موجودی ما قابل تامل است. به عنوان مثال در دوسالانه گرافیک به وضوح دیدم که دوستان گرافیک جوان ما بسیار در حوزه فرهنگ و بازشناسی فرهنگی موفق‌تر از سال‌های قبل عمل کرده و ظاهر شده‌اند.

حافظه بصری در فرهنگ ایراني بسیار قوی است
احمدرضا دالوند( طراح گرافیک و منتقد هنری) در این باره می‌گوید: تنوع داشته‌ها و موضوعی و بصری فرهنگ ایراني بسیار زیاد است ولی متاسفانه طراحان گرافیک ایران مانند فرزندانی هستند که ثروت‌های زیادی به ارث برده‌اند اما نمی‌توانند یا نمی‌خواهند از آن ثروت استفاده کنند.
وی می‌افزاید: فرهنگ تصویری ما غنی است ولی مشکل آموزش داریم. مورخین و هنرمندان واقف به تاریخ باید قدم پیش گذاشته و آن فرهنگ را به جوانان بیاموزند. به عنوان نمونه؛ به کتاب درسی هنرستان گرافیک تالیف آقای نجابتی اشاره می‌کنم که پر از اشتباه است و من اظهار تاسف می‌کنم که چنین کتابی وجود دارد و در سيستم آموزشي كشور مورد استفاده واقع می‌شود.
وی، گرافیک امروز را خالی از رجعت به گذشته می‌داند: متاسفانه امروزه کاشی‌ها، سفال‌ها و فرش‌هایمان را نمی‌بینیم یا حتی شعرهایمان را نمی‌خوانیم تا به بعد تصویری و قدرت تصویرسازی آنها پی ببریم.
دالوند، گرافیک امروز و مدرن دنیا را مولد انقلاب صنعتی برمی‌شمرد و می‌گوید: گرافیک مدرن دنیا بعداز انقلاب صنعتی رواج یافت ولی گرافیک عام، پیشینه زیادی دارد. به عنوان مثال نقوشی که در یک گبه به کار رفته است، نوعی خاص از طراحی است که این نقوش بیش از 10 هزار سال عمر دارند. گرافیک به عنوان يك هنر تصویری با تاریخ هنر انسان گره خورده است ولی بعداز انقلاب صنعتی و پیدایش صنعت چاپ و مطرح شدن گرافیک به عنوان یک رسانه نوع جدیدی از آن متولد شد که امروزه آن را در مفهومی کلی گرافیک می‌نامند. مثلا" تایپوگرافی یک موضوع است که از غرب وارد گرافيك ایراني شده و مال ما نیست. تایپوگرافی شکل صنعتی شده خط نوشتار ماست. ما هم همانگونه که ژاپنی‌ها و کره‌ای‌ها گرافیک را از آن خود کرده‌اند؛ می‌توانیم هنر گرافیک را بومی‌سازي کنیم. در طول تاریخ، هنر ما ایرانی‌ها تزیینی نبوده وجنبه کاربردی داشته است آثار هنری ما برای قاب کردن و به دیوار زدن نبوده است. ایرانی کردن با تصمیم یک طراح تحقق پیدا نمی‌کند بلکه بايد با یک برنامه جامع و تئوریک صورت بگیرد.

گرافیک هم می‌تواند ایرانی باشد
مصطفی اسداللهی(گرافیست و استاد دانشگاه) می‌گوید: گرافیک یک رسانه است که پایه آن مبتنی بر فرهنگ است و زبانی برای برقرار کردن ارتباط بین اجتماع است. اگر بخواهیم گرافیک را ایرانیزه کنیم باید با لهجه و زبان خودمان صحبت کنیم تا برقراری ارتباط با مخاطب ایرانی میسر شود. ما در ایرانی که صاحب فرهنگ خاص خودش است زندگی می‌کنیم، ایرانی پیشینه فرهنگی خاص خود را دارد و مخاطب در اینجا با مخاطب سایر کشورها فرق می‌کند پس یک گرافیست باید بر این اصرار داشته باشد که اثر ایرانی و فارسی خلق کند.
وی، خواستار شناخت فرهنگ جامعه توسط طراحان گرافیک می‌شود: وقتی می‌خواهیم با یک جامعه ارتباط بصری و تصویری برقرار کنیم؛ باید فرهنگش را بشناسیم و با آن زبان فرهنگی صحبت کنیم. ایرانیزه شدن به تن کردن لباس‌های چند صد سال پیش نیست. ما در فرهنگ ایرانی و در جامعه ایرانی رشد و نمو کرده و بزرگ شده‌ایم و خود به خود هر اثری را که به وجود می‌آوریم؛ ایرانی است و لازم نیست که آثار را آرایش کرده و بگوییم ایرانی شد.
وی با اشاره به نمادها و سمبل‌های بصری ایرانی می‌گوید: نمادها و نشانه‌هایی که به ما از گذشته به ارث رسیده مشخص است ولی تفاوت ما با غربی‌ها در نوع نگاهمان است. ما عمقی‌تر، عمیق‌تر و احساسی‌تر به یک سوژه می‌نگریم و نوع انتظار و کیفیت افکار ما خاص و شرقی و تابع شرایط خاصی است پس زندگی و کار ما در ایران هویت ایرانی بودن را دارد و لازم به پیرایه‌های تصنعی نیست.
اسداللهی درباره رقابت گرافیک ایران با گرافیک دنیا می‌گوید: گرافیک ایران در وضعیتی است که قابل مقایسه و در رقابت با گرافیک روز دنیا است و ما باید با برپایی نمایشگاه‌های بین‌المللی هنر ایران را به دنیا بشناسانیم و حرف‌هایمان را با هنر بزنیم تا خریدار پیدا کند.

طراحان ما تحت سلطه فکری اروپا هستند
سهراب هادی(هنرمند و منتقد هنری) می‌گوید: باوجودی که ایران در دوران بعداز انقلاب رجوع به آغاز، مبنای انسان شرقی و هویت شرقی و الهی داشت ولی کماکان هنرمندان طراح، از سیطره تأثیرپذیری اروپا خارج نشده‌اند. هنوز که هنوز است ما در تکنیک‌ها، در شرایط پرداخت‌ها و در ارایه زمینه‌های مختلف فرهنگی هنری همچنان نشانه‌های تأثیرپذیری از فرهنگ بیگانه را می‌بینیم برای مرتفع شدن این موضوع احتیاج به زمان داریم.
وی، خطاب به سیاستگذاران فرهنگی کشور می‌گوید: باید دستگاه‌های سیاستگذار فرهنگی و سفارش دهنده‌های پوستر و آثار گرافیکی، نوع مناسبات اجتماعی و مفاهیم متعالی اجتماعی را به گرافیست‌ها سفارش دهند تا از این رهگذر آنچه که در پوسترها است مفاهیمی به وجود بیاورد که هم مخاطب و هم موضوعاتی که روی آنها كار می‌شود، معنای ایرانی داشته باشد.
هادی، این دوری از ایده‌ها و طراحی ایرانی را نقصانی می‌داند که زیاد به جامعه گرافیک برنمی‌گردد بلکه مقصر عدم توجه دستگاه‌های فرهنگی است که برای هنجارسازی در جامعه از طراحان گرافیک استفاده نمی‌کنند.
وی اظهار می‌کند: مصرف کننده، طراح گرافیک و صاحب سفارش یک مثلث هستند که برای پیشبرد گرافیک لازم است که متأسفانه در ایران ضلع سوم (صاحب سفارش) وجود ندارد و این یک اشکال است و اگر توجه دستگاه های ذیربط به گرافیست‌ها معطوف شود به خودی خود گرافیست‌ها به سمت ارزشی کردن آثار خود حرکت می‌کنند. فرض کنیم گرافیک مانند یک کاسه است و این کاسه هر کجا می‌تواند پدیدار شده باشد. تمام انسان‌های روی زمین از کاسه استفاده می‌کنند آن هم به طرق مختلف و برای مقاصد مختلف ولی پدیدار شدن آن یک معنای خاص برای رفع نیاز است.
این هنرمند می‌گوید: اعتقاد ندارم که هر واكنشی که انسان در مورد خودش دارد متعلق به یک ملیت است و عموما انسان با واكنش‌هایی که ایجاد کرده مفهوم فهم هستی و شناخت انسان را به وجود آورده است ازجمله گرافیک که موضعی است که انسان با آن تلاش می‌کند بیان منظر خود را با مخاطب مطرح کند.
وی، گرافیک را یک زبان جهانی ذکر می‌کند: گرافیک یک زبان است و یک رسانه و البته زبانی است جهانی و بین‌المللی که در قالب یک فضای بعدی بصری چیزهایی را به اطلاع مخاطب می‌رساند. باید دید گرافیست چه مفاهیمی را در قالب یک مظهر اسمی به نام گرافیک قرار می‌دهد و با گرافیک چه می‌خواهد بگوید حال این عناصر موجود در گرافیک می‌تواند خاستگاه انسان زمینی اروپایی باشد یا می‌تواند خاستگاهی شرقی و الهی داشته باشد.
هادی می‌افزاید: تیپ‌ها و معناهایی که در گرافیک وجود دارد، به جهان بینی گرافیست برمی‌گردد، یک گرافیست می‌تواند از طریق گرافیک مخاطب را متوجه یک معنا بکند، به طور مثال آن می تواند یکی از زمینه های حرکت اجتماعی باشد.
وی در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا استفاده از سمبل‌های ایرانی در آثار گرافیک می‌تواند گرافیک ایران را به سمت بومی شدن هدايت کند، می‌گوید: هر چقدر هم که ما از آثار گذشته مان اقتباس، گرته‌برداري و کپی‌برداری کنیم؛ نمی‌توانیم به اصالت جهان بینی نزدیک شویم زیرا کارهای امروزی بیشتر در سطح همان کپی برداری می‌ماند.

قدمت گرافیک در ایران بسیار زیاد است
امرالله فرهادی(دبیر نهمین دوسالانه گرافیک ایران، طراح گرافیک و مدرس دانشگاه) می‌گوید: گرافیک به معنای امروزی همراه صنعت و تولید به ایران آمد ولی با کنکاش در تاریخ ایران می‌توان به غنای گرافیکی و تصویری پی برد. کتابها، آثار تصویری، خطاطی‌ها، طراحی‌ها و صفحه‌آرایی‌ها، کتاب‌آرایی و ده‌ها مثال دیگر می‌توان بر این ادعا آورد که عمر گرافیک در ایران به سالهای بسیار دور بازمی‌گردد هرچند گرافیک مدرن و رایج امروزی در ایران عمری 80 تا 90 ساله دارد.
وی به گرافیک مدرن و به خصوص پوستر اشاره می‌کند: گرافیک مدرن و پوستر و به طور کل اعلانات چندین سال است که رواج پیدا کرده ولی برای بروز تلفیق زمان کمی داشته است و این ادامه پیدا کرده تا اکنون، ولی حالا سالهاست که در آثار بسیاری از هنرمندان گرافیست نامدار و خوب ایرانی به خصوص مرتضی ممیز می‌توان بارز بودن نگاه ایرانی را دید.
فرهادی استفاده از تایپ، نوشته و تمامی سمبل‌هایی که ایرانی هستند به صورت سطحی در یک اثر گرافیکی را مذموم برمی‌شمرد: این ابتدایی‌ترین و سهل‌الوصول‌ترین اقدام برای ارائه یک اثر ایرانی است ولی درحال حاضر نگاه حرفه‌ای طراحان حرفه‌ای ما اینگونه نیست. بلکه آنها با دقت و تناسب، عناصر، سمبل‌ها و مفاهیم ایرانی را در کارهایشان می‌گنجانند که در همین زمینه کارهای بسیار موفقی نیز خلق شده است پوستر و اثر گرافیکی خوبی که بتوان آنرا ایرانی نامید؛ آنهایی نیست که از تلفیق سرهم‌بندی شده سمبل‌های ایرانی به دست می‌آید.
وی می‌افزاید: از سمبل‌های ایرانی باید درست و به جا و با یک حرکت متفکرانه و اندیشمندانه در آثار استفاده کرد. صرف استفاده از گل یا اسلیمی یا بقعه و شمسه ایرانی‌کننده یک اثر گرافیکی نیست.
وی با بیان این جمله که "طراحان گرافیک ما با عناصر قدیمی و کهن ایرانی غریبه هستند" می‌گوید: قبول دارم که طراحان ما با ویژگی‌ها، شاخصه‌ها و مولفه‌هایی که در فرهنگ ما جا دارند و با عناصر تصویری و کهن ما غریبه هستند زیرا یک زمانی در دانشگاه‌های ما به این موضوع پرداخته نمی‌شد ولی چند سالی است که برخی استادان دلسوز که ایرانی بودن و ایرانی شدن یک اثر گرافیکی دغدغه ذهنی آنهاست این موضوع را رواج داده‌اند.
وي می‌گوید: بحث هویت فرهنگی ایرانی بسیار درست است ولی با حلوا حلوا کردن نباید به فکر شیرین کردن دهان خود باشیم بلکه باید روی آن کار، مطالعه، تحقیق و پژوهش کرد تا شیوه‌های بهره‌گیری درست از سمبل‌های ایرانی در کارهای گرافیکی را بیابیم.

دومین مجمع موسسان انجمن طراحان پوستر تئاتر برگزار شد

Mon, 30 Aug 2010 07:47:34 +0000

"انجمن طراحان پوستر تئاتر" روز یکشنبه 7 شهریور 1389 در محل خانه تئاتر تشکیل جلسه داد...

عکس: مهسا جلالی

دومین مجمع موسسان انجمن طراحان پوستر تئاتر برگزار شد.
"انجمن طراحان پوستر تئاتر" روز یکشنبه 7 شهریور 1389 در محل خانه تئاتر تشکیل جلسه داد.
ابتدا امیر اسمی به نمایندگی از هیات موسس گزارشی از روند تشکیل انجمن و تدوین آیین‌نامه ارائه نمود، سپس جلسه با دعوت از فرزاد ادیبی به عنوان رییس سنی ادامه یافت، پس از قرائت آیین‌نامه و استماع نظرات مخالف‌وموافق و بحث در مورد آیین‌نامه، در نهایت آیین‌نامه‌ی انجمن طراحان پوستر تئاتر با اکثریت‌ آرا به تصویب رسید.
تاریخ مجمع عمومی بعدی با دستور جلسه‌ی "انتخابات هیات مدیره" متعاقبن توسط خانه تئاتر اعلام خواهد شد.

نمايش منتخب پوسترهای كانون پروش فكری كودكان

Sun, 29 Aug 2010 12:59:34 +0000

امرالله فرهادی از برپایی نمایشگاه منتخبی از پوسترهای كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان در فاصله سال‌های 1344 تا 1388 خبر داد...

امرالله فرهادی از برپایی نمایشگاه منتخبی از پوسترهای كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان در فاصله سال‌های 1344 تا 1388 خبر داد.
فرهادی با اعلام این خبر گفت: این نمایشگاه نخستین نمایشگاهی است كه به مناسبت پنجمین سالگرد تأسیس مدرسه ویژه در گالری ویژه برپا می‌شود و شامل برگزیده‌ای از تمام پوسترهایی است كه در طول فعالیت كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان ایران از سال 1344 تا 1388 طراحی و اجرا شده است.
فرهادی درباره هنرمندانی كه آثارشان در این نمایشگاه روی دیوار خواهد رفت توضیح داد: در این نمایشگاه حدود 60 اثر از طراحان گرافیك مطرح ایران به نمایش درخواهد آمد كه این آثار از میان بیش از 300 اثر انتخاب شده است و شامل آثاری از فرشید مثقالی، عباس كیارستمی، مرتضی ممیز، محمدرضا دادگر، كوروش پارسانژاد، ابراهیم حقیقی، پرویز محلاتی، نورالدین زرین‌كلك، مصطفی اوجی،ابوالفضل همتی آهویی، بهزاد غریب‌پور، علی‌اكبر صادقی،آیدین آغداشلو، علی‌اصغر محتاج و ...است.
مدیر مدرسه ویژه گفت:‌ این آثار مجموعه بسیار ارزشمندی است كه حدود هشتاد درصد آن‌ها اصل است و به همت «آذین فرمندی» در قالب پروژه دانشجویی وی جمع‌آوری شده است.
وی افزود: این نمایشگاه 9 مهرماه به مدت یك هفته در گالری ویژه برپا خواهد شد و در طول برگزاری این نمایشگاه نیز نشست‌های تخصصی درباره این پوسترها با حضور طراحان آن در مدرسه ویژه برگزار خواهد شد.
فرهادی تأكید كرد: این نمایشگاه نخستین برنامه‌ ما به مناسبت پنجمین سالگرد تأسیس مدرسه ویژه است كه مهرماه در مدرسه ویژه برگزار می‌شود و تا اسفندماه هر ماه برنامه‌‌های مختلف دیگری را نیز خواهیم داشت.

لینک به منبع

فراخوان اولین جشنواره "تصویر استاندارد"

Sat, 28 Aug 2010 07:02:47 +0000

سازمان استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران هنرمندان محترم را به شرکت در نخستین جشنواره تصویر استاندارد دعوت می‌کند...

سازمان استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران هنرمندان محترم را به شرکت در نخستین جشنواره تصویر استاندارد دعوت می‌کند. این جشنواره با توجه به اهمیت مقوله استاندارد در دنیا و اهتمام مسؤلان کشور به این حوزه امید دارد تا با شرکت هنرمندان به ارایه تصویر هنرمندانه‌ای از مولفه‌ها و دغدغه‌های پیرامون حوزه استاندارد مبادرت نماید. استاندارد یعنی نظمی مبتنی بر نتایج ثابت علوم، فنون و تجارب بشری که به‌صورت قواعد، مقررات و نظم‌هایی به منظور ایجاد هماهنگی و وحدت رویه افزایش میزان تفاهم، تسهیل ارتباطات، توسعه صنعت، صرفه جویی در اقتصاد ملی و حفظ سلامت و ایمنی عمومی به‌کار گرفته می‌شود.
هدف این جشنواره ارائه تصویری مبتنی بر مولفه های استاندارد و موقعیت های غیر استاندارد و ساز وکار بهبود وضع موجود برای رسیدن به وضعیت استاندارد است.

برگزار کنندگان:
اداره کل روابط عمومی و امور بین الملل سازمان استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران با همکاری معاونت پشتیبانی و توسعه نیروی انسانی

رییس کمیته اجرایی: حسین آزارشی
رئیس شورای دبیران: علی اصغر کشانی
دبیر بخش پوستر: شهاب اشتری
دبیر بخش عکس: سید رضا عزیزی
دبیر بخش فیلم: امیرحسین تاج بخش

موضوع جشنواره:
استاندارد جامعه (زندگی فردی و اجتماعی)
استاندارد فرهنگ و آموزش
استاندارد بهداشت و سلامت
استاندارد اقتصاد و صنعت
استاندارد انرژی
استاندارد محیط زیست
استانداردها جهان را برای همه دست یافتنی می سازند: با توجه به شعار سازمان ایزو در سال ۲۰۱۰ با عنوان «استانداردها جهان را برای همه دست یافتنی می سازند» و نگرش ویژه این سازمان به «نابینایان» در پیام امسال ایزو، این بخش به شکلی ویژه برای تولید و ارائه آثار در نظر گرفته شده است.

بخش پوستر:
هر شرکت کننده می تواند حداکثر ۳ اثر برای شرکت در جشنواره ارسال کند.
برچسب مشخصات اثر، پشت پرینت A۴ اثر، بالا، سمت راست چسبانده شود.
تمامی آثار ارسالی می بایست در سایز ۱۰۰ در ۷۰ سانتی متر طراحی شده باشند و آثاری که کوچک‌تر و یا بزرگ‌تر از این اندازه باشند پذیرفته نخواهد شد.
چاپ آثار به عهده برگزار کننده خواهد بود.
ارسال فایل آثار برای چاپ با مشخصات Tiff / CMYK / ۲۰۰ dpi به همراه پرینت A۴ اثر الزامی است.
پوسترها با نام خانوادگی به حروف انگلیسی کد گذاری شود. مثال: ۰۱-Seyfi.tif

هیات انتخاب و داوری بخش پوستر:
ابراهیم حقیقی
پریسا تشکری
پدرام حربی

بخش عکس:
هر عکاس می‌تواند حداکثر ۵عکس در هر گرایش ارسال کند.
عکس های دیجیتال باید مطابق با بالاترین خروجی دوربین و عکس های آنالوگ باید اسکن شده در اندازه ۴۰ در ۳۰ با وضوح ۳۰۰ dpi همگی در قالب یک cd تحویل دبیرخانه مسابقه شود.
عکس ها با نام خانوادگی به حروف انگلیسی کد گذاری شود. مثال: ۰۱-Seyfi.tif
به هر تک عکس راه یافته به مسابقه مبلغ ۵۰۰۰۰۰ ریال پرداخت خواهد شد.

هیات انتخاب و داوری بخش عکس:
عباس کوثری
ابراهیم صافی
ساعد نیک ذات

بخش فیلم
بخش فیلم داستانی، پویانمایی و مستند:
- هر شرکت‌کننده می‌تواند حداکثر ۳ اثر ارائه کند.
ـ تمامی آثار ارسالی می بایست به صورت DVD ارائه شوند. درصورت راهیابی به جشنواره اصل نسخه دریافت خواهد شد.
بخش جنبی:
به مناسبت هشتادمین سال تصویب «قانون اوزان و مقیاسها» که مبنایی شد برای شکل گیری سازمان استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، هر شرکت‌کننده می‌تواند حداکثر ۳ اثر ۸۰ ثانیه ای بر اساس موضوعات عنوان شده جشنواره ارائه کند.
به همراه فیلم ارسالی دو قطعه عکس صحنه و دو قطعه عکس پشت صحنه ارسال شود.

هیات انتخاب و داوری بخش فیلم:
فرهاد ورهرام
مهوش شیخ الاسلامی
هادی آفریده

جوایز

بخش پوستر/عکس:
نفر اول دیپلم افتخار+ تندیس جشنواره + ۷ سکه بهار آزادی
نفر دوم دیپلم افتخار+ تندیس جشنواره + ۵ سکه بهار آزادی
نفر سوم دیپلم افتخار+ تندیس جشنواره + ۳ سکه بهار آزادی

بخش فیلم:
بهترين فيلم: تنديس جشنواره + دیپلم افتخار+ ۷ سکه.
بهترين کارگردان: تنديس جشنواره + دیپلم افتخار+ ۷ سکه.
بهترين ایده فیلم کوتاه، بلند داستانی، پویانمایی و مستند: تنديس جشنواره + دیپلم افتخار+ ۵ سکه.
جایزه ویژه هیأت داوران (بهترین فیلم منطبق با موضوع جشنواره): تنديس جشنواره + دیپلم افتخار+ ۷ سکه + كمك هزينه و حمایت از ساخت فیلم برای دوره بعد جشنواره

بخش کاریکاتور
در این بخش با نظر برگزار کنندگان جشنواره از ۳۰ هنرمند کاریکاتوریست دعوت خواهد شد.

گاهشمار بخش پوستر/عکس:
آخرین مهلت ارسال آثار: ۱۰ مهر ماه ۱۳۸۹
انتخاب و داوری آثار: ۱۴ مهر ماه ۱۳۸۹
اعلام اسامی راه یافتگان: ۲۱ مهر ماه ۱۳۸۹
افتتاح نمایشگاه و اهدای جوایز: ۲۴ مهر ماه ۱۳۸۹
ارسال کاتالوگ به راه یافتگان: از۱۵ آبان ماه ۱۳۸۹

گاهشمار بخش فیلم:
آخرین مهلت ارسال آثار: اول مهر ماه ۱۳۸۹
انتخاب آثار: ۱۵ مهر ماه ۱۳۸۹
اعلام اسامی راه یافتگان: ۱۶ مهر ماه ۱۳۸۹
داوری آثار: ۱۶ مهرماه ۱۳۸۹

سایر شرایط:
۱- شرکت تمامی هنرمندان در این جشنواره آزاد است.
۲- پرینت آثار در بخش پوستر نباید قاب یا پاسپارتو شده باشد.
۳- ارسال اثر توسط هنرمندان به منزله‌ی قبول مالکیت اثر و اصالت آن تلقی می‌شود و هیچ‌گونه مسوولیتی به عهده‌ی دبیرخانه نخواهد بود.
۴- هزینه‌ی ارسال آثار به عهده‌ی شرکت‌کننده است.
۵- تکمیل فرم شرکت در نمایشگاه و امضای آن الزامیست و ارسال اثر به منزله‌ی پذیرفتن تمام قوانین و مقررات جشنواره است. (فرم شرکت را می توا نید از وب سایت جشنواره دریافت نمایید)
۶- نام هنرمندانی که آثارشان توسط هیات انتخاب گزینش شده است در وب سایت جشنواره درج می‌شود.
۷- آثاری که فرم و برچسب‌های شرکت در نمایشگاه آن مخدوش و یا ناقص باشد، پذیرفته نمی‌شوند.
۸- به کلیه شرکت کنندگانی که آثارشان به نمایشگاه راه یابد گواهی شرکت و یک جلد کاتالوگ جشنواره اختصاص خواهد یافت.
۹- دبیرخانه ضمن به کار بردن نهایت کوشش خود برای حفظ آثار، هیچ‌گونه مسئولیتی در قبال آسیب‌های ناشی از ارسال نامطلوب یا مشکلات پستی نمی‌پذیرد.
۱۰- نوشتن نام و نام خانوادگی شرکت‌کننده بر روی CD یا DVD ارسالی الزامی است.
۱۱- به آثاری که پس از مهلت مقرر به دبیرخانه‌ی جشنواره تحویل شود، ترتیب اثر داده نخواهد شد.
۱۲- اطلاعات مندرج در فرم و برچسب‌ها به منزله‌ی مشخصات اثر در کاتالوگ نمایشگاه درج خواهد شد. لطفا در نوشتن آن، نهایت دقت را به عمل آورید.
۱۳- اعضای هیات داوران و افراد مرتبط با جشنواره مجاز به شرکت در جشنواره نخواهند بود.
۱۴- آثار ارسالی عودت داده نخواهد شد.
۱۵- برگزار کننده حق استفاده از آثار پذیرفته شده را برای چاپ در کتاب، بروشور و یا انتشارات مربوط به جشنواره با ذکر نام هنرمند برای خود محفوظ می دارد.
۱۶- آثار برگزیده بصورت نمایشگاهی در معرض دید علاقه مندان قرار خواهد گرفت.

کاتالوگ جشنواره:
کاتالوگ ۲ زبانه ای از آثار راه یافته به جشنواره منتشر خواهد شد

نحوه‌ی ارسال اثر برای دبیرخانه:
نشانی ارسال پستی: تهران، صندوق پستی ۶۱۳۹-۱۴۱۵۵ دبیرخانه جشنواره تصویر استاندارد.
مراجعه حضوری: تهران ، ضلع جنوب غربی میدان ونک شماره ۱۲۹۴ سازمان استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، طبقه اول، دبیرخانه اولین جشنواره تصویر استاندارد.

اطلاعات تماس:
تلفن دبیرخانه: ۸۸۸۸۹۸۰۵ و۸۸۸۸۹۸۰۱
www.tasvirestandard.ir

دریافت فرم شرکت و برچسب ها

مجمع عمومی انجمن طراحان پوستر تئاتر ایران

Tue, 24 Aug 2010 18:41:04 +0000

مجمع عمومی انجمن طراحان پوستر تئاتر ایران تشکیل می شود...

هیات موسس انجمن طراحان پوستر تئاتر، به منظور تصویب آیین‌نامه، و در پی آن، انتخابات اولین دوره‌ی هیات مدیره را برگزار خواهد کرد.
این هیات از تمام طراحان فعال پوستر تئاتر دعوت کرده است تا با شرکت در مجمع عمومی این انجمن، که در تاریخ یکشنبه 7 شهریور 1389 در محل خانه تئاتر برگزار خواهد شد، در تشکیل این انجمن صنفی مشارکت کنند .
طراحان پوستر تئاتر می‌توانند برای اطلاعات بیشتر با روابط عمومی خانه تئاتر به شماره تلفن 66975721 و یا با ایمیل itpoda@gmail.com تماس حاصل فرمایند.

طرح جلد ۶/ شهریور ماه ۱۳۸۹

Tue, 24 Aug 2010 18:31:24 +0000

طرح جلد ۶/ شهریور ماه ۱۳۸۹/ اثر: نگار کاغذچی محمدی

طرح جلد ۶/ شهریور ماه ۱۳۸۹/ اثر: نگار کاغذچی محمدی

شهرفرنگ افتتاح شد

Sun, 22 Aug 2010 21:29:38 +0000

شهرفرنگ برای پاسخ به نیازهای طراحان ایرانی به داشتن میدانی برای بحث و گفتگو و نمایش آثار و نیاز به آموزش و یادگیری و تبادل اطلاعات، در زمینه ی Motion Graphics راه اندازی شده است

تاریخچه موشن گرافیک به سال های نه چندان دور، یعنی حدود صد سال قبل از این که کایل کوپر (kyle Cooper) به خلق عنوان بندی فیلم هفت (seven)‌ که به عنوان شاهکار موشن گرافیک شناخته شده برمی گردد. یعنی زمانی که سینمای صامت به جای ارتباط کلامی، به ارتباطی از جنس نوشتار در عنوان های میانی روی آورد.
اکنون با ورود به قرن جدید، Motion Graphics‌ در تمام رسانه های دیداری رسوخ کرده است. مخاطبان نسبت به آن حساس اند و قادرند کیفیات کار را درک کنند و شاهد نمایش تعداد بی شمار، سبک های متنوعی از آن هستند.
زمان زیادی از ورود Motion Graphics به ایران سپری نشده. اما با همین مدت زمان کم بسیار مورد توجه قرار گرفته و محبوبیت بسیار و طرفداران زیادی در میان مخاطبان، سفارش دهندگان و به خصوص طراحان کسب کرده است.
با توجه به جذابیت Motion Graphics، به تازگی وب سایتی با عنوان iran motion graphics راه اندازی شده است. این وب سایت برای پاسخ به نیازهای طراحان ایرانی به داشتن میدانی برای بحث و گفتگو و نمایش آثار و نیاز به آموزش و یادگیری و تبادل اطلاعات، در زمینه ی Motion Graphics ، توسط گروه شهرفرنگ طراحی و در روز یک شنبه 31 مرداد، به طور رسمی افتتاح شده است.
برای دیدن این وب سایت اینجا کلیک کنید.

گفتگو با محمّد علی حدّت

Sun, 22 Aug 2010 09:17:38 +0000

محمد علی حدّت، از آخرین حلقه های ادامه دهندۀ سنّت نقاشان پلاکاردهای سینمایی چون ، هایک اُجاقیان ، میشا گراگوسیان ، محسن دَوَلوُ و احمد مسعودی است..

این مطلب پیش از این مجله تندیس منتشر شده است

گفتگو: آرش تنهایی

از کارهای محمد علی حدت خاطره ای دور در ذهن داشتم ( امّا کتاب پوسترهای فیلم مسعود مهرابی این خاطره را برای همیشه ثبت و تعدادی از آثارش را به نمایش گذاشته اشت ) در سالهای دانشجویی وقتی کارهای او را می دیدم قضاوتی درست نسبت به پوسترهای او نداشتم و شاید با نگاهی خشک و شبه آکادمیک آن کارها را نگاه می کردم ، شاید لازم بود زمان بگذرد تا به اهمیّت کار او و سایر همگنانش در تاریخ گرافیک ایران پی ببرم .
محمد علی حدّت ، (متولّد 1327_ یزد ) از آخرین حلقه های ادامه دهندۀ سنّت نقاشان پلاکاردهای سینمایی چون ، هایک اُجاقیان ، میشا گراگوسیان ، محسن دَوَلوُ و احمد مسعودی است طراحانی که به راستی همراهانی صادق برای معرفیِ فیلمهای فارسی بودند . سلیقۀ عام ، تلاش برای فروش بیشتر و جذب مخاطب اساس کار پوسترهای آن ها را تشکیل می داد ، پوسترهایی که مناسب فیلمها و با محتوای آن ها هماهنگ بودند . حدت در طولِ 27 سال فعالیّت سینمایی خود برای بیش از صد ها فیلم به طراحیِ پوستر می پردازد ، در اواخر دهۀ 70 بنابر دلایل متعدّد از فعالیّت خود کاسته و حضور جوانان نو اندیش و متکّی به نرم افزارهای رایانه ای شکلِ کار پوستر سینمایی هم دگرگون می گردد . این گفتگو به هدف شناخت بهتر از این طراح پوسترهای سینمایی ایران به همّت دو تن از دوستان طراح گرافیک ام علی سجادیّه و مرضیّه صانعی در اصفهان امکان پذیر شد که از ایشان کمال تشکر را دارم .

از خانواده و تاثیر آن در کودکی و شکل گیری شخصیّت امروزه تان بگویید ؟
تا کلاس پنجم ابتدایی در یزد بودیم ، سال ششم به نایین رفتیم ، سال اول دبیرستان در شهرستان سمیرم ، سال هشتم در دبیرستان صائب اصفهان و چهار سال آخر تا دیپلم را در هنرستان هنرهای زیبایِ پسران اصفهان در رشته نقاشیِ طبیعت فارغ التحصیل شدم .
مرحوم پدرم کارمند دارایی بود و برای بهبود وضع شغلی به چندین شهر نقل مکان نمود و سرانجام در اصفهان ساکن شدیم . پدرم موسیقی را خوب می دانست و خود و پدرش نیز صدایِ خوشی داشتند و تنها آشنایی من با هنر بیشتر با موسیقی بود تا هنر نقاشی هر جند که برای تفنّن و مشغولیات تابستانی در یزد که بودیم در کارگاه نساجی ، نجاری و آهنگری نیز کار کرده بودم .

چطور وارد هنرستان شدید و تصمیم به ادامۀ جدیِّ مسیر هنر را در زندگی گرفتید؟
سال 1341 که به اصفهان آمدیم تابستان ، بین کلاسِ هشتم و نهم ، هوای نقاشی مرا در سر گرفت به هیچ چیز جز نقاشي فکر نمی کردم ، علّت آن پر واضح است شرایط اجتماعی و فضای فرهنگی و به خصوص هنریِ اصفهان بود . به هر کجا که سر می زدم یا قلم نگارگری یا میناکاری بود یا میخ و چکشِ قلم زنی و یا ارّۀ خاتم بری و در فضای شهر با آن همه معماری های چشم نواز همراه با جریان زاینده رود و مناظر دنبال رودخانه ، عطر هنر جاری بود . خیلی باید بی ذوق بود تا در چنین فضایی عاشق هنر نشد .
اسناد وپرونده های امور مالی هنرستان تحتِ نظارت پدرم در ادارۀ دارایی و آقایِ سامره ای مسئول حسابداری هنرستان بود . اواخر فصل تابستان سالِ42 که در محل کار پدر بودم ایشان (سامره ای) مرا در حال نقاشی دید و به پدر پیشنهاد داد که مرا برای ادامۀ تحصیل و فراگیری نقاشی به هنرستان بفرستد . مخالفت پدر از طرفی و اصرار و اشتیّاق من و حمایت آقای سامره ای در نهایت موجب رفتن من به هنرستان و ادامۀ تحصیل در ان جا گردید . راضی نبودن پدرم به آن علّت بود که در بین عوام شایع شده بود ، بچه های درس نخوان جذب هنرستان می شوند و تقریبا نیز همین گونه بود امّا در دل همین جمع هنرستانی هنرمندانِ بزرگی ساخته و پرداخته شدند که امروزه نام آنها و آثارشان موجب افتخار است . در هنرستان بیش از بیست رشته صنایع مستظرفه تدریس می شد که دورۀ آن شش سال و در نهایت به دیپلم هنری ختم می گشت .

چه چیزهایی در هنرستان هنرهای زیبای اصفهان آموختید ؟ استادان شما چه کسانی بودند؟
رشته نقاشی طبیعت شاملِ دو دورۀ سه ساله بود . سه سالِ اول طراحیِ سایه روشن و آبرنگ تدریس میشد و سه سال آخر رنگ و روغن و بقیّۀ تکنیک ها . سه سال اول زیر نظرِ استاد تاجمیر ریاحی و سه سال پایانی تحت تعلیم استاد پورصفا اداره میگشت . امّا من تنها به شش ساعت کار در هنرستان قانع نبودم ، بیشتر اوقات شاید ، شاید روزی 18 الی 20 ساعت کار می کردم . تقریبا همۀ زندگیم نقاشی شده بود ، همه را نقاش و همه چیز را نقاشی می دیدم . تابستان ها که از ساعت 4 یا 5 صبح بیدار می شدم . دو روز را در بیشه های اطراف رودخانه ، دو روز را در مساجد و بناهای تاریخی ، خصوصا مدرسه چهارباغ اصفهان وچند روز دیگر را در کارگاهم در منزل به چهره سازی و شبیه سازی و گل و طبیعت بی جان سپری می کردم گاهی حتی خوردن و آشامیدن نیز فراموشم میشد .

کی با گرافیک و پوستر آشنا شدید ؟
در یزد که بودیم زیاد سینما می رفتم . چون صاحب تنها سینمایِ تابستانی یزد عمویم بود . اکثر فیلمهای خارجی زیر نویس فارسی داشت و دوبله نشده بود و من هم برای خودم هم برای دیگران با صدایِ بلندِ کودکانه زیرنویس ها را که گاهی هم به سرعت رد میشد و من عقب می ماندم ، می خواندم . از همان موقع ویترین عکسهایِ فیلم و پوسترهایِ آن برایم خیلی جذابیت داشت .

از نخستین تجربه های حرفه ای تان در این عرصه بگویید .
حرفه و کار اصلیِ من نقاشی است و اگر در خلال آن به کار پوستر روی آوردم هم بیشتر به علّت قدرت شبیه سازی و باز شدن دیدگاه و گسترش نگرش به ابعاد کار تصویرگری و نقاشی بود .
بعد از اخذ دیپلم در سال1346 از هنرستان بنابر پیشنهادِ ادارۀ فرهنگ و وعدۀ معافی از خدمت ، سال تحصیلی 46_47 به مدت نه ماه در شهرکرد ، دبیر هنر شدم و این خود فرصتی بود که پس از شناخت ایل قشقایی در سمیرم با ایل بختیاری نیز آشنا شوم . از معافی خبری نشد و در مهرماه 1347 به خدمت سربازی در سنندج اعزام شدم که باز این نیز فرصتی شد برای شناخت اقوام دیگری از ایرانیان در غربِ کشور . دو سال خدمت را نیز بعد از پایان کار اداری باز به نقاشی می پرداختم و در اواخر خدمت سربازی با افسری ، دوست شده بودم که او نیز به سینما علاقه داشت . گاهی باهم به سینما می رفتیم و من از تحولّی که در عرصۀ ساخت و تهیّه پوسترهایِ سینمایی ایجاد شده بود لذّت می بردم و کم کم نوعی علاقه مندی برای کار در این مقوله در خود احساس می کردم . توسط همان افسر ژاندارمری به شخصی به نامِ مرتضی پروینچی در تهران معرفی شدم و مهرماه سال 49 به تهران نزد نامبرده رفتم و ایشان هم مرا نزدِ احمد مسعودی برده و با نشان دادنِ چهره هایی که کشیده بودم علاقه مرا به کار در زمینۀ پوسترهای سینمایی بیان نمود .

پیشکسوتان و طراحان پوستر های فیلم پیش از شما چه کسانی بودند ؟
احمد مسعودی از جمله بنیانگذارانِ روشِ جدید تهیّۀ پوستر سینمایی به صورت نقاشی بود . پیش از آن اُجاقیان و دَوَلوُ نیز پوستر های برای سینما می ساختند با ایجاد موسسۀ خانه آگهی ایران ، توسط احمد مسعودی کار تهیه پوسترهایِ جدید و جذاب تر با توجّه به قدرت فضا سازی و شبیه سازیِ آقای مسعودی و دیگر هنرمندان نامی مانند آقای کاتوزیان و ایزدپناه ، رونق گرفت . آقای مسعودی برای من همیشه مورد احترام خواهد بود چون آنچه از کار پوستر و تکنیک گواش بود از ایشان آموختم . بعد از اولین دیدار با آقای مسعودی که در حال جابجایی محل کارشان بودند در 15 بهمن ماه 49 برای اولین بار پشت سه پایۀ نقاشی پوستر سینما در خانه آگهی نشستم . امّا ، تصویرِ فردین ، هنرپیشۀ اوّلِ فیلمِ (راز درخت سنجد) را که اولین کارم بود به قدری به نظر خودم بد کار کردم که حتی روی بلند شدن از پشت سه پایه را هم نداشتم چون کار با رنگ و روغن تا کار با گواش بسیار متفاوت بود و من این را درک کرده بودم امّا نمی دانستم چه کنم . آقای مسعودی دستی روی شانه ام گذاشت و گفت : چند وقت است کار نکردی ، دستت خشک شده و... ، در نهایت پس از گذشت دو سال آنقدر توانا شده بودم که اکثر سفارشات را زیر نظر آقای مسعودی اجرا می نمودم . تمام فیلمهایی که تهیه می شد برای پوستر به خانه آگهی می آمد و اکثر تهیه کنندگان نیز مرا شناخته بودند ، با کناره گیری آقای مسعودی ازکار پوستر و توصیه و حمایت ایشان رسما از سال 1352 به قبول سفارشات و انجام پوسترهای سینمایی مشغول و تا سال 1357 برای حدود 100 فیلم بیش از 200 پوستر تهیه کردم . با راکد شدنِ کار سینما به اصفهان نقلِ مکان کردم . پس از فعالیت مجدّدِ کارِ فیلم سازی با ضوابط جدید اجتماعی ، سیاسی و فرهنگی و نظم نوین در ایران با تهیۀ پوسترِ فیلمِ کرکسها میمیرند در سال 1358 مجددا با علاقه مندیِ تهیه کنندگان و سفارشاتِ متعدد به کارِ ساخت پوسترِ سینما باز گشتم و تا سال 1377 برای حدود 150 فیلم بیش از 300 پوستر طراحی و تهیّه نمودم . ( گاهی برای بعضی فیلمها دو یا سه پوستر سفارش می دادند . ) و در نهایت بعد از رد شدنِ آخرین پوسترم توسطِ هیئتِ بازبینی پوستر ، در واحد امور سینمایی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای همیشه کار پوسترسازی را کنار گذاشته و بعد از 27 سال خدمت در این مقوله و تهیه بیش از 500 پوستر فیلم از سینما خداحافظی کردم .

در طراحی یک پوستر چه چیز برای شما مهم بود؟ چرا پوسترهای شما این گونه طراحی میشد؟
پوستر برای فیلم مانند سایر موارد مشابه اعم از خوراکی ، لوازم خانگی ، پوشاک و ... باید در مرحلۀ اوّل ، جذب مخاطب نماید . مخاطب آن را می بیند ، نوشته ها را می خواند و در نهایت با خصوصیات آن کاملا آشنا می شود . امروزه مقولۀ بسته بندی اهمیت بالایی در امر جذب مشتری دارد و این نیز قسمتی از روش تبلیغاتی برای فروش بیشتر و جذب بازارهای بزرگتر بوده و هر روز و هر روز به تعداد کالاهای مصرفی چه فرهنگی و چه هنری و چه و چه بر حسب ازدیاد جمعیّت و نیاز گروههای بیشتری از مردم به انواع یاد شده ، رقابت در عرصۀ تبلیغات را قوی و قوی تر می نماید .
از اولین فریادی که برای جلب توجّه دیگران ، جهت کاری یا کالایی بلند شد ، کار تبلیغات شروع شده و تا امروزه که جهان در سلطۀ اینترنت و سایر مکانیزمهای پیشرفتۀ مشابه می باشد ، ادامه دارد وخواهد داشت .
در مقطعی که من شروع به کار پوستر سازی برای سینما نمودم ، هنوز نوعی شک و تردید در جهت انتخاب نقاشی یا عکس از هنرپیشگانِ فیلم در پوسترِ مربوطه بین سفارش دهندگان وجود داشت و این قدرت اجرا و شبیه سازیِ چهرۀ عناصر فیلم آن هم در حرکات شدید یا به قولِ فرنگیها ( اکشن و آنتریک) برای هنرپیشگانِ نقشِ اول در پوستر جذابیت خاصّی را فراهم آورده و ضمن مانور با رنگهای متنوّع در زمینه همراه با سایر جزئیاتِ تصویری در نهایت پوستری موافقِ طبعِ سفارش دهنده و مخاطب را ارائه می داد . امّا از این ها گذشته بالاخره هنرمندِ پوسترساز هم جایگاهی برای خود قائل بود ، تفکّری داشت ، جدا از قدرتِ اجرایی که بر اساس موضوعِ فیلم ویا پیامِ آن ( که در فیلمفارسی کمتر دیده می شد) باید نمایش بدهد که این مورد هر از چندی ( با توجّه به ساختِ فیلمهایی خارج از معرکۀ رایج) پوسترساز هم فرصتی برای بروز اندیشۀ خود پیدا می کرد . امّا خود این مطلب نیز هرج و مرجِ دیگری به دنبال داشت به ما که پوستر را رنگی ساخته و خوب اجرا می کردیم ، القابی چون ، کلیشه ساز ، بی محتوا ، بازاری و تکراری و . . . عنایت میشد و آنان را که حرکتی تازه و تنها با بکار گیریِ مشکی و قرمز تحوّلی دیگر در پوسترسازی آوردند ، نواندیش ، پیشرو و روشنفکر می نامیدند . امّا هرچه بود بالاخره فیلم فارسی بود و نمایش آن برای مردم و اگر نوآوری هم میشد می بایست در راستای بازتر شدن فکر مردم و به تدریج گسترش زوایای زیبا شناختیِ عوام گردد .
فیلم را می دیدم با کارگردان صحبت می کردم و آنچه در نهایت مورد تائیدِ تهیه کننده بود ، می بایست ارائه شود چون در این مرحلۀ کار ( پوسترسازی ) تهیه کننده هم سفارش دهنده بود ، هم خریدار و هم فروشنده !

از مهمترین پوسترهایی که طراحی کرده اید کدام را به خاطر دارید؟
اوّلین پوستری که نقاشی کردم ، پوسترِ فیلمِ دزد و پاسبان( محصول 1349 ) در خانه آگهیِ ایران و آخرینِ آن هم پوستر فیلمِ گریز (محصول1377) بود یعنی تقریبا چیزی حدود 28 سال با تهیۀ 500 پوستر از پرکارترین پوسترسازانِ معاصرِ خود ، بودم و همانگونه که از مطالب بیان شده دریافت می شود ، من برای جشنوارۀ فلان یا مسابقاتِ بین المللی پوستر نمی ساختم بلکه برای فیلمی که در ایران تهیه شده با بازیگرانِ ایرانی ، تهیّه کننده ، کارگردان ، فیلمبردار و سایرِ عوامل اجرایی تهیّه فیلم ( که برای تمامِ آن ها احترام قائل بوده و هستم ) و از همه مهمتر مردمی که مخاطبینِ اصلیِ کارِ من بودند ، پوستر تهیّه می نمودم . هرچه انجام دادم در نهایتِ صداقت و بدونِ بیراهِ بردن بوده . تمامِ کارهایم به احترامِ صنعتِ سینمایِ ایران در نظرم محترم است و برای نمونه از دو پوستر در دو مقطعِ فعالیتم به نامِ (کندو) و ( دونده) نام می برم .